اضطراب جدایی در روزهای اول مدرسه؛ وقتی دلِ کودک هنوز در خانه مانده است شروع مدرسه برای بسیاری از کودکان با هیجان، کنجکاوی و البته کمی نگرانی همراه است. ممکن است کودک صبح روز اول گریه کند، به والد بچسبد، از رفتن به مدرسه امتناع کند یا در طول روز چند بار سراغ پدر و مادرش را بگیرد. این رفتارها همیشه به معنای وجود یک مشکل جدی نیستند. اضطراب جدایی در روزهای ابتدایی مدرسه میتواند بخشی طبیعی از فرایند سازگاری کودک با یک محیط جدید باشد. کودک با ورود به مدرسه با تجربههای تازهای روبهرو میشود: محیطی ناآشنا، مربی یا معلم جدید، دوستان جدید و چند ساعت دور بودن از والدین. مغز کودک برای سازگار شدن با این تغییر، به زمان و تجربههای مثبت نیاز دارد. والدین چه کارهایی میتوانند انجام دهند؟ 1. خداحافظی را کوتاه و مطمئن کنید. خداحافظی طولانی، چند بار برگشتن یا نشان دادن نگرانی ممکن است اضطراب کودک را بیشتر کند. با آرامش خداحافظی کنید و به او اطمینان دهید که بعد از پایان مدرسه به دنبالش خواهید آمد. 2. احساس کودک را انکار نکنید. به جای گفتن «چیزی نیست، نترس»، میتوان گفت: «میدونم امروز دلت میخواد من کنارت باشم. طبیعیه که اولش کمی دلتنگ بشی، اما کمکم به مدرسه عادت میکنی.» 3. وعدهای بدهید که بتوانید به آن عمل کنید. به جای جملههای مبهمی مثل «زود برمیگردم»، زمان بازگشت را برای کودک قابلفهم کنید؛ مثلاً: «بعد از تمام شدن کلاسها میام دنبالت.» 4. مدرسه را به محل تهدید تبدیل نکنید. جملههایی مثل «اگر گریه کنی، میذارمت و میرم» یا «اگر بچه خوبی نباشی، معلم دعوات میکنه» میتواند مدرسه را در ذهن کودک با ترس همراه کند. 5 قبل از شروع مدرسه، تمرین جدایی داشته باشید. جداییهای کوتاه و تدریجی از والد، در کنار تجربههای مثبت، میتواند به کودک کمک کند احساس امنیت بیشتری پیدا کند. چه زمانی باید جدیتر پیگیری کنیم؟ اگر اضطراب کودک بسیار شدید باشد، مدت قابلتوجهی ادامه پیدا کند، مانع حضور منظم در مدرسه شود یا با علائمی مانند شکایتهای جسمانی مکرر، اختلال خواب، نگرانی شدید و مداوم یا امتناع جدی از جدا شدن همراه باشد، بهتر است موضوع با روانشناس کودک بررسی شود. هدف این نیست که کودک هرگز اضطراب را تجربه نکند؛ هدف این است که یاد بگیرد: «میتوانم دلتنگ مامان و بابا باشم و در عین حال احساس امنیت کنم، به مدرسه بروم و از پس این تجربه جدید بربیایم.» روزهای اول مدرسه، بیش از آنکه زمانِ «قوی بودن کودک» باشد، زمانِ ساختن احساس امنیت و اعتماد است. همراهی آرام، شروعی امن روزهای اول مدرسه، فرصتی برای ساختن احساس امنیت و اعتماد در کودک است. با همراهی آرام و تدریجی والدین، کودک میتواند کمکم جدایی را تجربه کند و حضور در مدرسه را به عنوان بخشی امن و مثبت از زندگی خود بپذیرد. جهت رزرو وقت مشاوره فرم زیر را تکمیل نمایید تکمیل فرم مشاوره
اضطراب جدایی در روزهای اول مدرسه؛ وقتی دلِ کودک هنوز در خانه مانده است شروع مدرسه برای بسیاری از کودکان با هیجان، کنجکاوی و البته کمی نگرانی همراه است. ممکن است کودک صبح روز اول گریه کند، به والد بچسبد، از رفتن به مدرسه امتناع کند یا در طول روز چند بار سراغ پدر و مادرش را بگیرد. این رفتارها همیشه به معنای وجود یک مشکل جدی نیستند. اضطراب جدایی در روزهای ابتدایی مدرسه میتواند بخشی طبیعی از فرایند سازگاری کودک با یک محیط جدید باشد.
کودک با ورود به مدرسه با تجربههای تازهای روبهرو میشود: محیطی ناآشنا، مربی یا معلم جدید، دوستان جدید و چند ساعت دور بودن از والدین. مغز کودک برای سازگار شدن با این تغییر، به زمان و تجربههای مثبت نیاز دارد. والدین چه کارهایی میتوانند انجام دهند؟ 1. خداحافظی را کوتاه و مطمئن کنید. خداحافظی طولانی، چند بار برگشتن یا نشان دادن نگرانی ممکن است اضطراب کودک را بیشتر کند. با آرامش خداحافظی کنید و به او اطمینان دهید که بعد از پایان مدرسه به دنبالش خواهید آمد. 2. احساس کودک را انکار نکنید. به جای گفتن «چیزی نیست، نترس»، میتوان گفت: «میدونم امروز دلت میخواد من کنارت باشم. طبیعیه که اولش کمی دلتنگ بشی، اما کمکم به مدرسه عادت میکنی.»
3. وعدهای بدهید که بتوانید به آن عمل کنید. به جای جملههای مبهمی مثل «زود برمیگردم»، زمان بازگشت را برای کودک قابلفهم کنید؛ مثلاً: «بعد از تمام شدن کلاسها میام دنبالت.» 4. مدرسه را به محل تهدید تبدیل نکنید. جملههایی مثل «اگر گریه کنی، میذارمت و میرم» یا «اگر بچه خوبی نباشی، معلم دعوات میکنه» میتواند مدرسه را در ذهن کودک با ترس همراه کند.
5 قبل از شروع مدرسه، تمرین جدایی داشته باشید. جداییهای کوتاه و تدریجی از والد، در کنار تجربههای مثبت، میتواند به کودک کمک کند احساس امنیت بیشتری پیدا کند. چه زمانی باید جدیتر پیگیری کنیم؟ اگر اضطراب کودک بسیار شدید باشد، مدت قابلتوجهی ادامه پیدا کند، مانع حضور منظم در مدرسه شود یا با علائمی مانند شکایتهای جسمانی مکرر، اختلال خواب، نگرانی شدید و مداوم یا امتناع جدی از جدا شدن همراه باشد، بهتر است موضوع با روانشناس کودک بررسی شود.
هدف این نیست که کودک هرگز اضطراب را تجربه نکند؛ هدف این است که یاد بگیرد: «میتوانم دلتنگ مامان و بابا باشم و در عین حال احساس امنیت کنم، به مدرسه بروم و از پس این تجربه جدید بربیایم.»
همراهی آرام، شروعی امن روزهای اول مدرسه، فرصتی برای ساختن احساس امنیت و اعتماد در کودک است. با همراهی آرام و تدریجی والدین، کودک میتواند کمکم جدایی را تجربه کند و حضور در مدرسه را به عنوان بخشی امن و مثبت از زندگی خود بپذیرد.
مدرسه من
